De legende van La Romieu

Angeline en de katten...... 
In het jaar 1338 woonde in een dorpje in Gascogne, La Romieu, het jonge stel Vincent en Mariette. Hij was houthakker en samen werkten ze hard.
Op het erf hielden ze kippen, een varken en ze verbouwden groenten en fruit en kruiden en de tafel was altijd goed voorzien.
Na 3 jaar werd Angeline, een dochtertje geboren. Helaas, kort daarop sloeg het noodlot toe. Vincent werd verpletterd door een omvallende boom. Mariette, ontroostbaar, werd twee maanden later
dood gevonden met haar dochtertje Angeline in haar armen geklemd. Het kind leefde nog! 
Het meisje werd liefdevol in huis genomen door buren waar ze voorspoedig opgroeide en werd beschouwd als een eigen kind. Angeline hield veel van katten.
Ze werd altijd vergezeld door een aantal en snachts sliepen ze stiekum bij haar in bed. In 1338 was dit niet gebruikelijk.
Katten waren geen huisdieren, zoals nu. Katten waren er omdat ze de muizen en ratten vingen, die anders alles opaten.
De mensen in het dorp van Angeline vonden het maar raar dat al die katten achter haar aan liepen.
Bovendien was Angeline een slank meisje met een smal gezicht en had ze groene ogen en een beetje spitse oren.
De mensen zeiden tegen elkaar: "Angeline gaat zelf steeds meer op een kat lijken!" De mensen in het dorp leefden van wat ze verbouwden op het land. Ze waren dus afhankelijk van een goede oogst.
Maar dat jaar mislukte de oogst. Er dreigde een hongersnood. De voorraden waren al lang op! Uiteindelijk zei er iemand: "De katten! We kunnen de katten opeten." Angeline vond dat heel erg.
Ze smeekte haar pleegouders of de katten bij hen in huis mochten wonen. Haar pleegouders sputterden tegen,
maar na lang aandringen en vele tranen mocht Angeline twee katten uitzoeken die ze in huis mocht verstoppen, zodat ze niet zouden worden opgegeten. 
De volgende oogst leek wel goed te gaan. Maar toen waren er plotseling nieuwe problemen. Het bleek namelijk dat er heel veel ratten en muizen waren die de oogst opaten.
Er waren immers geen katten meer om op de ratten en muizen te jagen.
De mensen van het dorp wisten niet wat ze moesten doen en waren ten einde raad. Toen kwam Angeline naar voren.
Ze zei: "Ik heb thuis twee katten verstopt vorig jaar, toen jullie alle katten gingen opeten.
Die twee katten hebben een heleboel kleine katten gemaakt. Ik wil ze wel loslaten om op de ratten en muizen te jagen,
maar dan moeten jullie me beloven dat vanaf nu iedereen aardig is voor de katten en dat ze in huis mogen wonen." 
De mensen van het dorp waren verrast en verbaasd. En ze hadden natuurlijk geen keus, dus ze gingen akkoord.
De katten werden los gelaten en gingen op jacht. Angeline en haar katten behoedden op deze manier La Romieu voor een nieuwe ramp en zo is de legende geboren.